English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

7.7.12

Ιερά Μονή ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΠΗΛΙΑΝΗΣ στη Νίσυρο και το θαύμα του εικονίσματος Της

Η Παναγία η Σπηλιανή στη Νίσυρο είναι ένα από τα πιο γνωστά μοναστήρια
των νησιών του Αιγαίου. Γιορτάζει 15 Αυγούστου της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Βρίσκεται σε ένα λόφο πάνω από το ...
Μανδράκι που είναι η πρωτεύουσα του νησιού. Το μοναστήρι είναι ορατό ακόμη και όταν είσαι στο βαπόρι γιατί η θέση του είναι πανοραμική.
Λέγεται «Σπηλιανή» γιατί η εκκλησία του μοναστηριού βρίσκεται μέσα στη
σπηλιά του λόφου. Μέσα στην εκκλησία βρίσκεται η εικόνα της Παναγίας.
Ουσιαστικά η εικόνα ήταν αυτή που βρέθηκε μέσα στη σπηλιά γύρω στα
1400μ.Χ. και έτσι έχτισαν γύρω από την σπηλιά την εκκλησία και κατ'
επέκταση και το μοναστήρι.
Η παράδοση λέει ότι κάποιος Νισύριος βοσκός μια μέρα που έβοσκε το κοπάδι του, είδε πάνω σε έναν βράχο σαν κάτι να φωτίζει . Τότε πήγε κοντά για να δει τι βρίσκεται στο σημείο εκείνο. Με έκπληξη του διαπίστωσε ότι ήταν ένα μικρό ξύλινο εικόνισμα της Παναγίας. 
Το πήρε και το πήγε στην κεντρική εκκλησία του χωριού, αλλά την άλλη μέρα το εικόνισμα έλειπε. Υπέθεσε ότι κάποιος το έκλεψε, όμως εκείνη την ώρα ένα χωριανός έντρομος από το φόβο του, φώναζε μέσα στο χωριό ότι πηγαίνοντας στο χωράφι του που ήταν κοντά στο λόφο, είδε το εικόνισμα να βρίσκεται πάλι
μέσα στη σπηλιά και να φωτίζει το χώρο. Έτσι κατάλαβαν ότι ήταν επιθυμία της
Παναγίας να παραμείνει εκεί και έχτισαν την εκκλησία που με το πέρασμα των
χρόνων επεκτάθηκε σε μοναστήρι.
Ακόμη και σήμερα ο λόφος που είναι χτισμένη η εκκλησία της Παναγίας Σπηλιανής, λέγεται Βρετός, επειδή εκεί βρέθηκε η εικόνα.
Λίγο καιρό αργότερα, οι ντόπιοι έφτιαξαν μια μεγάλη εικόνα της Παναγίας,
ακριβώς πανομοιότυπη με το μικρό ξύλινο εικόνισμα που είχε βρεθεί στη
σπηλιά και την έντυσαν όλη από ασήμι. Το μικρό εικόνισμα που βρέθηκε μέσα
στη σπηλιά, το τοποθέτησαν μέσα στην παλάμη του αριστερού χεριού της
μεγάλη ασημένιας εικόνας που έφτιαξαν, το οποίο βρίσκεται εκεί ακόμη και
σήμερα.
Φυσικά δεν φαίνεται γιατί είναι κρυμμένο ανάμεσα στο ξύλο και το ασήμι.
Μάλιστα για να χωρέσει, έκαναν μεγαλύτερο σε μέγεθος το αριστερό χέρι και η
διαφορά των δύο χεριών είναι φανερή.
Οι ντόπιοι λένε ότι το αριστερό χέρι της Παναγίας που βρίσκεται μέσα το
εικόνισμα είναι ζεστό όταν το ακουμπάς, δηλαδή έχει την θερμοκρασία του
ανθρωπίνου σώματος, σε αντίθεση με το άλλο χέρι που είναι κρύο.
Δεν μπορούμε να προσδιορίσουμε την ακριβή χρονολογία ίδρυσης της μονής. Η παλαιότερη τεκμηριωμένη χρονολογία που αναφέρεται στη μονή είναι το 1600 όπως προκύπτει από σφραγίδα εγγράφου που έχει χαθεί. Παρόλα αυτά στο καθολικό της μονής υπάρχουν τμήματα μεσοβυζαντινού τέμπλου καθώς και αμφίγραπτη εικόνα της Παναγίας και του Αγίου Νικολάου που μπορεί να χρονολογηθεί στο τελευταίο τέταρτο του 14ου αιώνα.
Η πρόσβαση στη μονή γίνεται από τον κεντρικό δρόμο της γειτονιάς του Λαγκαδιού, κοντά στο ναό της Ποταμίτισσας, από όπου ξεκινούν τα 130 σκαλιά που οδηγούν στη μονή. Για να μπει κανείς στο ναό διασχίζει έναν μακρύ διάδρομο και μετά μερικά σκαλιά οδηγούν τον επισκέπτη στον κυρίως ναό που είναι αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου και το παρεκκλήσιο στην δεξιά μεριά είναι αφιερωμένο στον Άγιο Χαράλαμπο. Το τέμπλο είναι ξυλόγλυπτο του 1725 όπως μας πληροφορεί η επιγραφή που βρίσκεται πάνω από το παραπόρτι του ιερού. Οι εικόνες που βρίσκονται στο τέμπλο είναι ο Χριστός, η Παναγία, η Κοίμηση της Θεοτόκου και ο Άγιος Χαράλαμπος.

Το πανηγύρι της μονής γίνεται στις 15 Αυγούστου. Εννέα μέρες πριν φτάνουν από τα γύρω νησιά γυναίκες οι λεγόμενες «εννιαμερίτισες» όπου μένουν στη μονή. Καθημερινά κάνουν 300 μετάνοιες και ψάλλουν το μοιρολόι της Παναγίας καθώς και διάφορε αυτοσχέδια «τραγούδια». Οι γυναίκες αυτές διακονούν τη μονή και παραμονή του πανηγυριού ετοιμάζουν το κόλλυβο της Παναγίας. Μετά τον εσπερινό σερβίρονται ρεβίθια σε όλους τους προσκυνητές.Την μέρα του πανηγυριού μετά την λειτουργία λιτανεύεται η εικόνα της Παναγίας μέχρι την αυλή του Ζωσιμοπούλειου όπου γίνεται και το πανηγύρι και μοιράζεται το κόλλυβο. Το μεσημέρι επιστρέφει η εικόνα πίσω στο μοναστήρι.
Το βράδυ λαμβάνει χώρα η λεγόμενη «κούπα της Παναγιάς» όπου η πρώτη γυναίκα που σέρνει το χορό κρατά μια κούπα όπου ρίχνουν μέσα χρήματα οι πανηγυριστές ώστε να συγκεντρωθεί ένα ποσό για την ενίσχυση της μονής.
Κάθε 15 Αυγούστου που γιορτάζει, στη Νίσυρο γίνεται το μεγαλύτερο
πανηγύρι του χρόνου με φαγητό, βιολιά, τραγούδι και χορό.

http://www.amen.gr

Στο e-mail σου τα νέα άρθρα

Τα διαβάζουν πολλοί