English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

18.5.12

Ο ναυαγός και το "υπερωκεάνιο" του Θεού

Κάποτε ένας ναυτικός βρέθηκε ναυαγός σ’ ένα ακατοίκητο τροπικό νησί μόνος κι έρημος. Με πολλούς κόπους, χωρίς εργαλεία, εργαζόμενος μόνο με ...
τα χέρια του, κατάφερε να φτιάξει μια ξύλινη καλύβα για να μπορέσει να προστατευτεί κατά την περίοδο των βροχών. Πράγματι είχε μόλις τελειώσει την καλύβα όταν άρχισε να βρέχει ασταμάτητα. Όμως την δεύτερη κιόλας μέρα ένας κεραυνός έκαψε την καλύβα του και την έκανε στάχτη.
Ο ναυαγός, που πρώτα δόξαζε το Θεό για τη σωτηρία του, τώρα αναλύθηκε σε δάκρυα. «Γιατί Θεέ μου», άρχισε να λέει και να παραπονιέται για την καταστροφή. Κι ενώ η απελπισία πλημμύριζε την καρδιά του, άκουσε από το πέλαγος το σφύριγμα ενός μεγάλου πλοίου. Σε λίγο μια βάρκα ήταν στην παραλία.
-Πώς με βρήκατε σε τούτη την ερημιά; τους ρώτησε.
-Είδαμε το σινιάλο του καπνού απ’ την φωτιά που άναψες! του είπαν.

Όταν βλέπεις τα όνειρα, τις επιδιώξεις, τα έργα σου, κάποιες φορές να γίνονται στάχτη κι αποκαΐδια, μην απελπίζεσαι! Περίμενε και θα προβάλει ανέλπιστα το "υπερωκεάνιο" του Θεού.
Γιατί στ’ αλήθεια: «Τοῖς ἀγαπῶσι τὸν Θεὸν πάντα συνεργεῖ εἰς ἀγαθόν» (Ρωμ. 8, 28). Και μην πεις στο τέλος ότι ήταν τυχαίο.

http://orthodoxigynaika.blogspot.com

Στο e-mail σου τα νέα άρθρα

Τα διαβάζουν πολλοί